Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2017

"Νοιάζομαι και Δρω": Οι χαρταετοί του εθελοντισμού. Etwinning "Kids advertising healthy food".Κάναμε τη Σοφούλα μας χαρταετό

Αυτές τις μέρες οι δραστηριότητές μας έχουν σχέση με τις Απόκριες και προσπαθούμε να συνδέσουμε τα προγράμματά μας με το κλίμα των ημερών. Χθες και σήμερα μιλήσαμε για το χαρταετό. Το έθιμο του χαρταετού, τι πρέπει να προσέχουμε όταν τον πετάμε. Διβάσαμε το παραμύθι 
"Ένας παράξενος χαρταετός"

Όλοι οι χαρταετοί της Καθαρής Δευτέρας κατέβηκαν, όλοι αφήσανε τα σύννεφα και το γαλάζιο φως, όλοι μπήκαν φρόνιμα στα ντουλάπια και τακτοποιήθηκαν καλά, μαζεμένες οι ουρές τους, τυλιγμένα τα κουβάρια τους, τέρμα οι τρέλες και οι ακροβασίες… Μονάχα ένας χαρταετός δεν κατέβηκε. Μονάχα ένας χαρταετός συνέχισε να πετάει όλο και πιο ψηλά, όλο και πιο μακριά. Γι’ αυτόν τον παράξενο χαρταετό θα σας μιλήσω τώρα. 


Λοιπόν, πρωί πρωί την Καθαρή Δευτέρα, όλοι οι χαρταετοί ανέβηκαν στον ουρανό. Άλλοι κάναν τούμπες και βουτιές κι άλλοι αρμενίζαν ήσυχα και καμάρωναν. Ήταν όμορφοι χαρταετοί. Κόκκινοι με γαλάζιους κύκλους, κίτρινοι με μπλε μαργαρίτες, μεγάλοι με πολύχρωμες χάρτινες ουρές, μικροί με αστεία σκουλαρίκια…

Αλήθεια, ήταν πολύ φανταχτεροί και πολύ περήφανοι και θέλανε να φτάσουν ως τον ήλιο, αλλά τα παιδάκια τούς τραβούσαν μ’ ένα σπάγκο κατά τη γη.

- Είσαστε χαρούμενοι; Είσαστε ευτυχισμένοι; τους ρώτησε η Τρελούτσικη Ηλιαχτίδα που όλα θέλει να τα μαθαίνει.

- Με τόσα πλούτη που έχουμε, πώς να μην είμαστε ευτυχισμένοι; αποκρίθηκαν οι χαρταετοί με τις ουρές και τα σκουλαρίκια, με τις ζωγραφιές και τα χρώματα τα φανταχτερά!
- Ίσως έχετε δίκιο, ίσως έχετε άδικο είπε η Τρελούτσικη και πέταξε κοντά στο φίλο μας τον παράξενο χαρταετό.
-Κι εσύ; τον ρώτησε.
- Και βέβαια είμαι ευτυχισμένος!
- Όμως, δεν έχεις ζωγραφιές, δεν έχεις χρώματα φανταχτερά ούτε σγουρή ουρά και αστεία σκουλαρίκια.
- Είμαι ευτυχισμένος, γιατί είμαι ελεύθερος! Ταξιδεύω δίχως σπάγκο. Όλα είναι δικά μου! 
- Μμμμ, έκανε η Τρελούτσικη Ηλιαχτίδα σκεφτική.
- Χα, χα, χα!…κορόιδεψαν οι άλλοι χαρταετοί. Και πού είναι τα σκουλαρίκια σου;
- Να τα, είπε ο λεύτερος χαρταετός και πήρε δυο αχνούτσικα αστεράκια από το περιβόλι της νύχτας και τα κρέμασε στ’ αυτάκια του.
Λάμψανε τ’ αστράκια, ίδιο χρυσάφι.
-Μμμμ έκανε πάλι η αχτιδούλα σκεφτική. Ίσως να έχεις δίκιο, ίσως να έχεις άδικο. Κι η ουρά σου πού είναι;
- Είμαι ένα λεύτερος χαρταετός και όποτε θέλω παίρνω για ουρά μου έν’ άσπρο σύννεφο. 
Έτσι αποκρίθηκε και γάντζωσε στο ξυλαράκι του ένα άσπρο σύννεφο.

Οι άλλοι χαρταετοί δεν ξέρανε τώρα τι να πούνε. Δεν μπορούσανε πια να καμαρώνουν. Ο παράξενος χαρταετός ταξίδευε τραγουδώντας στον ουρανό όλο πιο ψηλά, όλο πιο μακριά. Στ’ αυτάκια του λάμπανε τα νυσταγμένα άστρα, η αφράτη μεταξένια ουρά του ανέμιζε με χίλια τσακίσματα και νάζια.
- Και πού είναι τα χρώματά σου; φώναξε ένας χαρταετός.
- Να τα! είπε ο φίλος μας κι έκανε μια βουτιά στη δύση και βάφτηκε με κόκκινο, χρυσό και πορτοκαλί.
- Έχεις δίκιο! είπε η Τρελούτσικη.
-΄Έχεις δίκιο! είπαν οι χαρταετοί.- Είσαι όμορφος! θαύμασε η Τρελούτσικη.- Είμαι ελεύθερος! είπε ο χαρταετός κι οι άλλοι ζήλεψαν.
Τώρα θέλανε να’ χουν κι αυτοί την ομορφιά του λεύτερου, μα ήτανε τόσο γεμάτοι με ψευτομπιχλιμπίδια, που δεν είχαν χώρο ούτε για μια κλωστίτσα ήλιου.
Ο παράξενος χαρταετός ξανοίχτηκε στον ατέλειωτο ουρανό. Πήγε τόσο ψηλά και τόσο μακριά, που κανένας χαρταετός δεν μπορούσε να φτάσει, γιατί κανένας σπάγκος δεν είναι τόσο μεγάλος. Οι άλλοι χαρταετοί κατέβηκαν και άραξαν στα ντουλάπια τους, ενώ ο φιλαράκος μας αρμένιζε στον κόσμο, στολισμένος με όλα τα λεύτερα πράγματα που ο καθένας μπορεί να χαίρεται. Το φως, το σύννεφο, τ’ αστέρια, το τραγούδι.
Λοιπόν, η Τρελούτσικη πολύ τον αγάπησε αυτόν το λεύτερο χαρταετό και του’ πε να γίνει ταχυδρόμος τ’ουρανού και εκείνος είπε » ναι» και τότε του’ δωσε αυτό ακριβώς το παραμύθι και μου το ‘ φερε.
Μάθαμε και δραματοποιήσαμε το τραγούδι 
"Εφημερίδα δίπλωσα να φτιάξω χαρταετό"
του Βασίλη Αναγνώστου.

Εφημερίδα δίπλωσα να φτιάξω χαρταετό, 
κόκκινη ουρά του κόλλησα δρόμο για το βουνό.
Το αεράκι χαρωπό έτοιμο για ταξίδι, 
ο αετός βιαζότανε για τα ψηλά να φύγει.
Ξετύλιγα, ξετύλιγα κι εκείνος ω χαρά του ανέβαινε, 
ανέβαινε κουνώντας την ουρά του.
Μα ξάφνου πάνω στη χαρά στη ευτυχία μου επάνω 
μέσα από τα χέρια μου τα δυο τον αετό μου χάνω.
Φαίνεται πως το σύννεφο σαν είδε εφημερίδα 
την άρπαξε από την ουρά και δεν την ξαναείδα.
Το πουπουλένιο πόδι του πάνω στο άλλο βάζει, 
δυο ματογυάλια φόρεσε κι άρχισε να διαβάζει!!!

Συνδέσαμε το χαρταετό με το πρόγραμμα εθελοντισμού που κάνουμε φέτος "Νοιάζομαι και Δρω".
Τα παιδιά είπαν λέξεις που έχουν σχέση με τον εθελοντισμό και τις καταγράψαμε.

 Κάναμε μετά μία ομαδική εργασία. Τους έβγαλα φωτογραφία σαν να κρατάνε χαρταετό και τις κολλήσαμε σε χαρτί μέτρου. Έφτιαξε ο καθένας ένα χαρταετό, που τον κολλήσαμε  σε κορδελίτσα να τον κρατάνε στο χεράκι τους. Σε πλαίσιο που κολλήσαμε στο χαρταετό έγραψαν από μία λέξη,  που διάλεξαν από το λεξιλόγιο του μικρού εθελοντή που φτιάξαμε. 
Τα παιδιά ζωγράφισαν χορταράκι, λουλουδάκια και ουρανό στην αφίσα:

 Έκοψαν και στόλισαν τα γράμματα της φράσης "Νοιάζομαι και Δρω" και έκαναν ανασύνθεσή της.



Τα γράμματα τα κολλήσαμε στην αφίσα μας:

 Η αφίσα μας είναι έτοιμη!Οι χαρταετοί μας στέλνουν παντού τα μηνύματα του εθελοντισμού. 






 Φτιάξαμε και τους ατομικούς μας χαρταετούς που τους συνδέσαμε με το πρόγραμμα Etwinning "Kids advertising healthy food".
Κάναμε χαρταετό τη μασκότ μας στο πρόγραμμα. Τη Σοφούλα την κουκουβάγια μας!
'Εκοψα ένα χαρτονάκια Α4 σε τατράγωνο σχήμα και κόλλησα από την πίσω πλευρά 2 ξυλάκια από σουβλάκια διαγώνια για να είναι σταθερό.
Τα παιδιά έκοψαν και κόλλησαν τα κομμάτια του χαρταετού μας σε σχήμα ρόμβου.



Η Σοφούλα καμαρώνει:













 'Εξω φυσούσε και φυσικά δε χάσαμε την ευκαιρία να πετάξουμε τους χαρταετούς μας: