Δευτέρα, 12 Δεκεμβρίου 2016

Άγιε μου Βασίλη, στο τζάκι μου φέτος θα αφήσω ένα δώρο. Να το πάρεις και να το δώσεις στα παιδάκια όλου του κόσμου. Με τον Άη Βασίλη και το "Δώρο της Παπλωματούς", μαθαίνω τη χαρά της προσφοράς.

11 Δεκεμβρίου είναι η παγκόσμια ημέρα των Δικαιωμάτων του παιδιού. Βέβαια εμείς μιλάμε όλο το χρόνο γι΄αυτά τα δικαιώματα και μαθαίνουμε στα παιδιά ποια είναι και πόσο σημαντικό είναι  να βοηθάμε όλοι, παιδιά και ενήλικες όλου του κόσμου τα παιδάκια να διεκδικούν τα δικαιώματά τους.
Παράλληλα φέτος συμμετέχουμε στο πρόγραμμα "Νοιάζομαι και Δρω"που είναι ένα πρόγραμμα εθελοντισμού. Σε κάθε ευκαιρία λοιπόν μιλάμε για τη χαρά της ανιδιοτελούς προσφοράς και της αλληλεγγύης στα παιδιά που είναι και οι βασικές αρχές του εθελοντισμού.Ο εθελοντισμός εκφράζεται με πολλούς τρόπους
και αποτελεί στάση ζωής και όχι απλά έναν όρο.
Συνδυάζοντας λοιπόν το πρόγραμμα με την παγκόσμια ημέρα Δικαιωμάτων του παιδιού, ασχοληθήκαμε με ένα βιβλίο που υμνεί την προσφορά και την αλληλεγγύη: "Το δώρο της Παπλωματούς" του Jeff Brumbeau.

Λίγα λόγια...

Μια φορά και έναν καιρό σ'ένα σπίτι στα ψηλά βουνά ζούσε μια Παπλωματού, ράβοντας όλη μέρα τα παπλώματά της. Κάποιοι έλεγαν ότι τα έραβε με υφάσματα που είχαν τα πιο όμορφα χρώματα, δώρο των νεράιδων, ενώ άλλοι πως τα δάχτυλά της ήταν μαγικά. 
Πολλοί ήθελαν να αγοράσουν ένα από τα παπλώματά της, όμως αυτή τους απαντούσε ευγενικά: «Χαρίζω τα παπλώματά μου μόνο στους φτωχούς! Δεν είναι για τους πλούσιους και ούτε τα πουλάω!» Και πράγματι αυτό ακριβώς έκανε... Τα κρύα βράδια του χειμώνα κατέβαινε στα καλντερίμια της πόλης και σκέπαζε με τα πάπλωματά της, που έραβε ολημερίς και ολονυχτίς, φτωχούς ανθρώπους που ζούσαν στο δρόμο...
Κάπου εκεί κοντά, ζούσε ένας πλούσιος βασιλιάς που αυτό που επιθυμούσε όσο τίποτα ήταν να του κάνουν συνεχώς δώρα. Τόσα πολλά ήταν τα δώρα που έπαιρνε καθημερινά μέχρι που είχε μαζέψει στο παλάτι του ότι πιο όμορφο και πολύτιμο υπήρχε σε όλο τον κόσμο! Αλλά παρ'όλο που τίποτα δεν του έλλειπε, δεν ήταν ευτυχισμένος  και αναζητούσε να αποκτήσει αυτό το κάτι που θα τον έκανε να νιώσει αυτό το συναίσθημα. Γιαυτό και όταν έμαθε για τα παπλώματα της Παπλωματούς απαίτησε αμέσως από αυτή να του χαρίσει ένα. Η Παπλωματού όμως του είπε: «Θα φτιάξω το πάπλωμα που θες μόνο όταν χαρίσεις όλα τα πράγματά σου».
Ο Βασιλιάς όμως το αρνήθηκε χωρίς δεύτερη κουβέντα και διέταξε να την φυλακίσουν σε μια σπηλιά όπου ζούσε μια μεγάλη αρκούδα. Μετάνιωσε όμως για την πράξη του, επέστρεψε στην σπηλιά να την ελευθερώσει. Τότε ήταν που είδε την παπλωματού ελεύθερη, να έχει πιάσει φιλία με την αρκούδα φτιάχνοντάς της ένα μαξιλάρι από το σάλι της.
Ο Βασιλιάς ζήτησε για δεύτερη φορά από την Παπλωματού να του φτιάξει ένα πάπλωμα. Η απάντηση που πήρε όμως ήταν πάλι η ίδια. Θυμωμένος διέταξε αυτή την φορά να την αφήσουν σε ένα τόσο δα μικρό νησάκι στην μέση μιας λίμνης που μετά βίας χωρούσαν τα δυο της πόδια. Όταν όμως μετανιωμένος για άλλη μια φορά επέστρεψε να την ελευθερώσει, την βρήκε στην όχθη μαζί με τα σπουργίτια. Είχε πετάξει μέχρι εκεί με την βοήθειά τους όταν έραψε στο καθένα από αυτά ένα μικρό παλτουδάκι.
Για τρίτη φορά ο βασιλιάς ζήτησε από την Παπλωματού ένα πάπλωμα. Η απάντηση της όμως ήταν πάλι η ίδια. Αποφάσισε όμως τελικά να συμφωνήσει με αυτή και να χαρίσει τα υπάρχοντά του 
Ξεκίνησε κάνοντας το πρώτο του δώρο. Έπειτα το δεύτερο και μετά το τρίτο. Τότε ήταν που άρχιζε να σχηματίζεται κάτι σαν χαμόγελο στα χείλη του. Έτσι συνέχισε να χαρίζει τα υπάρχοντά του- μέχρι και μακρινά ταξίδια έκανε- όταν κατάλαβε ότι όσο πιο πολλά χάριζε τόσο μεγαλύτερη ήταν η χαρά που έπαιρνε από τους ανθρώπους που έδειχναν ευτυχισμένοι με τα δώρα του.
Ο βασιλιάς είχε χαρίσει όλη του την περιουσία και είχε μείνει πάμφτωχος. Ήταν όμως ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος που είχε δει η παπλωματού και φυσικά τότε του δώρισε το ωραιότερο πάπλωμα που είχε φτιάξει ποτέ! Και εκείνος για να την ευχαριστήσει της έκανε δώρο τον θρόνο του για να κάθεται εκεί αναπαυτικά και να ράβει τα παπλώματά της.
Από τότε ο βασιλιάς τριγυρνούσε στις πόλεις και έψαχνε να βρει τους πιο φτωχούς ανθρώπους για να δωρίσει τα παπλώματα της Παπλωματούς, και ήταν πάντα χαμογελαστός και γεμάτος χαρά και ευτυχία....

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΕΔΩ

Μετά από συζήτηση με τα παιδιά αποφασίσαμε να κάνουμε το δικό μας πάπλωμα, για να το χαρίσουμε στα παιδάκια όλης της γης





 Φτιάξαμε και το ατομικό μας πάπλωμα ο καθένας με τα διακαιώματα του παιδιού.



















 Έρχονται όμως και Χριστούγεννα. Η γιορτή της Αγάπης και της προσφοράς. Και βέβαια τα παιδιά περιμένουν με λαχτάρα τον Άη Βασίλη να κατέβει από την καμινάδα στο τζάκι τους (όσοι έχουν) και αν τους φέρει δώρα. Και πόσα δώρα άραγε παίρνουν τα παιδάκια μας κάθε χρόνο; Εμείς και αυτό φέτος προσπαθούμε να το αντιστρέψουμε. Έτσι στη γιορτή μας ο Άη  Βασίλης θα έχει 2 σάκους. Ένα γεμάτο δώρα και έναν άδειο που θα τον γεμίσουμε εμείς με δώρα για να τα πάει εκεί που ξέρει αυτός ότι τα χρειάζονται.
Φτιάξαμε λοιπόν ένα τζάκι. Από την καμινάδα του κατεβαίνει ο Άη Βασίλης να μας αφήσει το δώρο μας.
Το τζάκι μας δεν έχει τούβλα. Θα τα βάλουμε εμείς. Αλλά δε θα είναι σκέτα τούβλα. Πάνω τους ζωγραφίζουμε αυτά που πιστεύουμε ότι θα κάνουν ευτυχισμένα όόόόόόλα τα παιδιά της γης, για να τα πάρει ο Άη Βασίλης και να τους τα μοιράσει.





















3 σχόλια:

~~kindergarden teacher ~~ είπε...

πανεμορφη αναρτηση ,,στο πνευμα των γιορτων ΜΠΡΑΒΟ ΣΑς

ΜΑΡΙΑ ΒΑΡΤΑΜΤΖΙΔΟΥ είπε...

Ζεστάνατε τις καρδιές μας,πανέμορφη οπτική και κατασκευές!!!!Συγχαρητήρια σε όλους σας!!!!

Dim είπε...

Πανέμορφες δημιουργίες με αφορμή ένα υπέροχο βιβλίο!