Τρίτη, 25 Φεβρουαρίου 2014

Τα βήματα για τη ζωή.Μάθημα 25ο Νοιάζομαι - Βοηθάω.Όπως η Παπλωματού στο "Δώρο της Παπλωματούς".


Σήμερα το μάθημά μας ήταν: Νοιάζομαι, Βοηθάω.
Όπως λέει στην εισαγωγή του μαθήματος:
"Το να νοιαζόμαστε, δηλαδή να νιώθουμε ενδιαφέρον και να βοηθάμε,δηλαδή να εκφράζουμε το ενδιαφέρον μας είναι και τα δύο εκφράσεις ενσυναίσθησης. Ωστόσο πρόκειται για διαφορετικές δεξιότητες. 
Οι γλωσσικές έννοιες που θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε είναι :
Νοιάζομαι, Βοηθάω, Συμπαραστέκομαι.
 Θα μιλήσουμε λοιπόν για τους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να δείξουμε στους άλλους ότι τους νοιαζόμαστε και τους συμπαραστεκόμαστε.
Ξεκινάμε με την εικόνα από το βιβλίο.
Ακούγονται διάφορες απόψεις για το λόγο που το παιδάκι είναι στενοχωρημένο και πώς μπορεί ο φίλος του να το βοηθήσει.
 Μας επισκέφτηκαν και οι φίλοι μας σήμερα και μας είπαν μία ωραία ιστορία. 


 Συζητήσαμε για τον τρόπο που μπορούμε να βοηθήσουμε τους γονείς μας, τους φίλους μας, τους συμμαθητές μας , σε διάφορες περιπτώσεις που μας χρειάζονται.Πώς μπορούμε να τους δείζουμε ότι τους νοιαζόμαστε και τους συμπαραστεκόμαστε;

 Καταγράψαμε τις ιδέες  των παιδιών , πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τα ζώα που μας χρειάζονται και μας έχουν ανάγκη..
 Επαγγέλματα που κατά την άποψη των παιδιών μας βοηθάνε.
Παίξαμε παιχνίδια ρόλων στη συνέχεια χρησιμοποιώντας τον τροχό της φιλίας για να γίνουμε ζευγάρια.
 Φορέσαμε και τις κονκάρδες μας.



 Αξιοποιώντας τις ιδέες που δίνει το βιβλίο, έκανα έναν εβδομαδιαίο πίνακα όπου ο καθένας θα καταγράφει τη βοήθεια που προσφέρει καθημερινά στην τάξη ή στην αυλή. Στο τέλος της εβδομάδας θα γίνεται καταμέτρηση.
 Φτιάξαμε επίσης το ημερολόγιο προσφοράς βοήθειας στους συμμαθητές μας.
Ετομάσαμε το εξώφυλλο  


 Αυτά είναι τα φύλλα του ημερολογίου .
 Εδώ είναι η πρώτη φωτογραφία που μπαίνει στο ημερολόγιο.

 Το ημερολόγιό μας έγινε βιβλίο. Περιμένει να γεμίσει. 
Διαβάσαμε ένα υπέροχο βιβλίο : 
" Το δώρο της παπλωματούς"
 του Τζεφ Μπριμπό

Ένα  βιβλίο πολυαγαπημένο, ύμνο στην προσφορά και στη βοήθεια στο συνάνθρωπό μας

Ένα υπέροχο σύγχρονο παραμύθι που μιλά για τη χαρά της προσφοράς. Μια γενναιόδωρη παπλωματού με μαγικά λες δάχτυλα, φτιάχνει τα πιο όμορφα παπλώματα του κόσμου και τα χαρίζει στους φτωχούς. Ένας άπληστος βασιλιάς, που μέσα στο παλάτι του έχει μαζεμένους όλους τους θησαυρούς του κόσμου, ψάχνει να βρει εκείνον που θα του χαρίσει έστω ένα χαμόγελο. Θα φτιάξει η παπλωματού ένα πάπλωμα για τον βασιλιά; Κι ο βασιλιάς θα μάθει τι σημαίνει να προσφέρεις; Μπορεί η παπλωματού να διδάξει τον βασιλιά την τέχνη της ευτυχίας; Κι αυτός τελικά τι θα τους κάνει όλους αυτούς τους θησαυρούς που έχει μαζεμένους;


Μια φορά κι ένα καιρό, σ’ ένα μικρό σπίτι, χαμένο κάπου ψηλά στα βουνά τα σκεπασμένα με γαλάζια ομίχλη, ζούσε μια παπλωματού που έφτιαχνε παπλώματα με τα πιο όμορφα χρώματα που μπορούσε να θαυμάσει ανθρώπινο μάτι. Τα παπλώματά της τα χάριζε στους φτωχούς και τους δυστυχισμένους ανθρώπους. Κανένας πλούσιος δεν μπορούσε να τα αγοράσει.

Η παπλωματού έφτιαχνε τα παπλώματά της κατά τη διάρκεια της μέρας και όταν το σκοτάδι γινόταν αδιαπέραστο και το κρύο ανυπόφορο, άφηνε το σπιτικό της και κατέβαινε στη γειτονική πολιτεία μέχρις ότου να συναντήσει κάποιον που κοιμότανε ξυλιασμένος στα σκαλοπάτια κάποιου σπιτικού. Τον σκέπαζε με ένα υπέροχο πάπλωμα και ακροπατώντας χανόταν στη κρύα νύκτα.
Εκείνα τα χρόνια, κάπου κοντά στο βουνό της παπλωματούς ζούσε ένας πλούσιος και άπληστος βασιλιάς που ό,τι περισσότερο λαχταρούσε ήταν να του κάνουνε διάφορα δώρα. Τα μύρια υπέροχα δώρα που είχε πάρει για τα Χριστούγεννα, τα γενέθλια και την ονομαστική του εορτή δεν του φτάνανε. Διέταξε τότε τους πολίτες να γιορτάζουν τα γενέθλιά του δύο φορές το χρόνο. Παρ’ όλα αυτά, ήταν ένας βασιλιάς πάντα αγέλαστος και κατσούφης. «Κάπου πρέπει να υπάρχει εκείνο το ένα και μοναδικό πράγμα που θα καταφέρει να με κάνει ευτυχισμένο», έλεγε συχνά. 
Μια μέρα, ένας στρατιώτης του είπε για μια παπλωματού που φτιάχνει τα πιο όμορφα παπλώματα του κόσμου, τα οποία χαρίζει στους φτωχούς και σ’ αυτούς που τα έχουν ανάγκη. Οργισμένος ο βασιλιάς, διέταξε τους στρατιώτες του να βρούνε την παπλωματού για να του χαρίσει ένα πάπλωμα. Πίστευε ότι θα ήταν εκείνο το πράγμα που τον έκανε ευτυχισμένο.
Η γυναίκα, με πολλή αγάπη και καλοσύνη του είπε: «Χάρισε πρώτα όσα έχεις μαζέψει μέχρι τώρα, και μετά εγώ θα φτιάξω ένα πάπλωμα για χάρη σου. Με κάθε δώρο που εσύ θα δίνεις, εγώ θα προσθέτω και από ένα καινούριο κομμάτι στο πάπλωμά σου. Κι όταν πια θα έχεις χαρίσει όλα όσα έχεις μαζέψει, τότε, και το πάπλωμα που λαχταράς θα είναι έτοιμο».
Ο βασιλιάς, ενοχλημένος από την αντίδραση της γυναίκας, την παίρνει στη σπηλιά μιας φοβερής και τρομερής αρκούδας. Η γυναίκα δεν χάνει το θάρρος και με την ίδια πάντα καλοσύνη και αγάπη φτιάχνει ένα μαξιλάρι για την αρκούδα. Κανείς ποτέ άλλοτε δεν είχε φερθεί με τόση συμπόνια στο ζώο και για να ανταποδώσει το καλό που της έκαναν, κάθεται με την παπλωματού και απολαμβάνουν το πρωινό τους.
Από την άλλη ο βασιλιάς, αισθάνεται πολύ άσχημα για την συμπεριφορά του προς τη γυναίκα και προσπαθεί να επανορθώσει. Όταν όμως αντίκρισε την αρκούδα μαζί με την παπλωματού, τιμωρεί και πάλι τη γυναίκα. Δυστυχώς, για τον ίδιο δοκίμασε και άλλους πιο σκληρούς τρόπους για να τιμωρήσει τη γυναίκα. Άδικος κόπος! Η παπλωματού προσφέρει απλόχερα την αγάπη της παντού. Η απόφασή της για το πάπλωμα που τόσο επίμονα ζητά ο βασιλιάς δεν αλλάζει.
Προβληματισμένος τότε ο βασιλιάς δίνει ένα γυάλινο βόλο σε ένα αγόρι που συνάντησε στο δρόμο. Χάρισε ένα σωρό άλλα πράγματα, αλλά δεν κατάφερε να χαμογελάσει. Στη συνέχεια διέταξε να βγει στο δρόμο ο εξαίσιος τροχός με τα αληθινά άλογα που γύριζαν γύρω - γύρω. Τα παιδιά άρχισαν να φωνάζουν ευχαριστημένα και να ανεβαίνουν πάνω στα άλογα για βόλτα. Και τότε, κάτι σαν χαμόγελο σχηματίστηκε στα χείλη του βασιλιά. Κοίταξε γύρω του και είδε όλο αυτό το κέφι, τη χαρά και την ευτυχία που τα δώρα του είχαν φέρει στους απλούς ανθρώπους. Κι ένα παιδάκι τον άρπαξε από το χέρι και τον έσυρε κι εκείνον στο χορό. Και τότε ο βασιλιάς δεν χαμογέλασε απλώς, έσκασε στα γέλια...
Στο μεταξύ, η παπλωματού κράτησε την υπόσχεσή της κι άρχισε να φτιάχνει το πιο όμορφο πάπλωμα για τον βασιλιά. Ο βασιλιάς πήρε το πάπλωμά του όταν έγινε πάμπτωχος και κυκλοφορούσε με κουρέλια. «Μα δεν είμαι φτωχός!» της είπε. «Μπορεί να με δείχνουν έτσι τα ρούχα μου, αλλά η καρδιά μου είναι γεμάτη με τις πολύτιμες αναμνήσεις από τη χαρά που πρόσφερα στους άλλους. Ευτυχία έδινα και ευτυχία έχω πάρει. Νομίζω πως τώρα είμαι ο πιο πλούσιος άνθρωπος πάνω στη γη».
Το δώρο της παπλωματούς είναι από τις πιο αγαπημένες μου ιστορίες. Νιώθω ότι με αγγίζει στο μέγιστο βαθμό. Είναι φορές που θα ήθελα να γίνω σαν την παπλωματού, όχι μόνο για την αγάπη που κρύβει στη καρδιά της και τη καλοσύνη που κρέμεται από τα χείλη της, αλλά και για το χρόνο, τη διάθεσή και την ενέργεια της να δημιουργήσει κάτι ξεχωριστό και να το προσφέρει στους ανθρώπους.
Η απλή παπλωματού χάριζε τα παπλώματά της στους ανθρώπους χωρίς να το μαθαίνει κανείς. Οι περισσότεροι από μας έχουμε τη τάση να προσφέρουμε ελάχιστα στους ανθρώπους έχοντας κατά νου το συμφέρον και τη προβολή μας. Πιθανόν να πιστεύουμε, ότι αυτά που δίνουμε στους άλλους πρέπει να γίνονται αντιληπτά από τους γύρω μας για να μας επαινούν.
Ο άπληστος βασιλιάς – όπως φαίνεται στην αρχή της ιστορίας – θυμίζει τον σύγχρονο άνθρωπο που όλο θέλει και ζητά και ποτέ δεν είναι ικανοποιημένος μ’ αυτά που έχει. Πατούμε επί πτωμάτων για να κερδίσουμε περισσότερα, ξοδεύοντας τις πιο πολλές φορές την υγεία μας για το σκοπό αυτό. Δυστυχώς, παραβλέπουμε τα απλά και καθημερινά – ασήμαντα κατά την άποψη μας πράγματα – και ψάχνουμε για μεγαλεία! Κι όμως! Αυτά τα μικρά πράγματα της ζωής που έχουμε σαν δεδομένα, είναι πραγματικά τόσο εκπληκτικά και άξια θαυμασμού.
 Το κείμενο είναι της Ναταλίας Ιωαννίδου και το βρήκα  ΕΔΩ

 Αποφασίσαμε να κάνουμε και μεις το δικό μας πάπλωμα.
Η ερώτηση ήταν: Σε ποιον θα προσφέρουμε αυτό το πάπλωμα; Ποιος έχει περισσότερο την ανάγκη μας αυτή τη στιγμή; 
Ακούστηκαν διάφορες απόψεις και τελικά αυτό που επικράτησε ήταν ότι θα σκεπάσουμε τη γη μας, που τόσο μας χρειάζεται όλους.
Ξεκινάμε λοιπόν να κάνει ο καθένας το δικό του κομμάτι.















 Έβαψαν τα κενά ανάμεσα στα κομμάτια, για να γίνει ακόμα πιο όμορφο.

 Το πάπλωμά μας είναι έτοιμο.
 Αλλά περιμένει και τα κομμάτια των παιδιών που έλειπαν, για να γίνει ακόμα πιο όμορφο!!!
 Τους έφτιαξα και το παρακάτω φύλλο εργασίας.

Εδώ αν θέλετε μπορείτε να εκτυπώσετε τον εβδομαδιαίο πίνακα και το ημερολόγιο προσφοράς βοήθειας.





9 σχόλια:

Μαρία Γιαννίκη είπε...

Τι όμορφες ιδέες μας πρόσφερες πάλι Αριάδνη!!!!Έτοιμο πρόγραμμα για του χρόνου!!!Τα βιβλία είναι στο ντουλάπι!!!!!Ευχαριστούμε!!!!

ΜΕΝΙΑ ΠΑΠΟΥΤΣΗ είπε...

Άριαδνη πολύ προσεγμένη και ολοκληρωμένη προσέγγιση.Δεν έχω λόγια...κατενθουσιάστηκα!!!!!

Έφη Μπακή είπε...

Η πιο κατάλληλη νηπιαγωγός στο πιο κατάλληλο μάθημα "Νοιάζομαι-Βοηθάω"!!!!!!! ΑΡΙΑΔΝΗ!!!!

Δέσποινα Παρταλά είπε...

Πόσο μου άρεσε Αριάδνη...πραγματικά υπέροχη ανάρτηση!!!

Τάνια Μάνεση είπε...

Υπέροχη η προσέγγιση και σε αυτό το μάθημα. Μπράβο Αριάδνη.

sofsa είπε...

Είναι συγκινητικά τα σχόλια των παιδιών. Πραγματικά το πιο καθαρό αυθεντικό και δημιουργικό κομμάτι της εκπαίδευσης είναι η τάξη και τα παιδιά. Μπράβο που τους ανοίγετε παράθυρα στον κόσμο και διευρύνεται η σκέψη τους και βαθαίνει το συναίσθημά τους. Να είστε καλά.

Νηπιαγωγός Πυθαγορείου είπε...

ΟΜΟΡΦΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΑΡΙ! ΣΤΕΙΛΕ ΜΟΥ ΣΕ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΣΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ (ΔΕ ΘΑ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΩ) ΚΑΙ ΘΑ ΤΑ ΠΟΥΜΕ ΕΚΤΟΣ ΑΕΡΑ! ΚΑΛΗΜΕΡΑ!

magiko kapelo είπε...

Γράψε σε παρακαλώ στο δικό σου κομμάτι για το ημερολόγιο:
"Σήμερα η Αριάδνη βοήθησε όλους τους αναγνώστες της μ' αυτή την υπέροχη ανάρτηση!!!"

Το πάπλωμά σας είναι όνειρο!!!

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΑΠΑΕΥΘΥΜΙΟΥ είπε...

φοβερή προσέγγιση, μπράβο Άρι μου!!!