Τρίτη, 10 Απριλίου 2012

«Η ημέρα της Λαμπρής»,Διονυσίου Σολωμού





  • «Η ημέρα της Λαμπρής»
    Καθαρώτατον ήλιο επρομηνούσε
    της αυγής το δροσάτο ύστερο αστέρι,
    σύγνεφο, καταχνιά δεν απερνούσε
    τ’ ουρανού σε κανένα από τα μέρη·
    και από κει κινημένο αργοφυσούσε
    τόσο γλυκά στο πρόσωπο τ’ αέρι,
    που λες και λέει μες της καρδιάς τα φύλλα
    «γλυκειά η ζωή κι ο θάνατος μαυρίλα».
    Χριστός ανέστη! Νέοι, γέροι και κόρες,
    όλοι, μικροί μεγάλοι, ετοιμαστήτε·
    μέσα στες εκκλησιές τες δαφνοφόρες
    με το φως της χαράς συμμαζωχτήτε·
    ανοίξετε αγκαλιές ειρηνοφόρες
    ομπροστά στους Αγίους και φιληθήτε·
    φιληθήτε γλυκά χείλη με χείλη,
    πέστε «Χριστός Ανέστη», εχθροί και φίλοι.
    Δάφνες εις κάθε πλάκα έχουν οι τάφοι,
    και βρέφη ωραία στην αγκαλιά οι μανάδες,
    γλυκόφωνα, κοιτώντας τες ζωγραφι-
    σμένες εικόνες, ψάλλουνε οι ψαλτάδες·
    λάμπει το ασήμι, λάμπει το χρυσάφι,
    από το φως που χύνουνε οι λαμπάδες·
    κάθε πρόσωπο λάμπει απ’ τ’ αγιοκέρι,
    οπού κρατούνε οι χριστιανοί στο χέρι.
    Διονυσίου Σολωμού 

video