Οι τρεις Ιεράρχες και "Λαικά Παιχνίδια", συνέχεια.

Οι τρείς Ιεράρχες

Ως Τρεις Ιεράρχες αναφέρονται οι τρεις επιφανείς άγιοι και θεολόγοι της χριστιανικής θρησκείας, ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο Βασίλειος ο Μέγας και ο Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός ή Γρηγόριος ο Θεολόγος.

Από τα τέλη του 4ου αιώνα  υπάρχει και για τους τρεις μια κοινή γιορτή στις 30 Ιανουαρίου κάθε έτους. Από το 1842 η γιορτή καθιερώθηκε ως εκπαιδευτική από τη σύγκλητο του πανεπιστήμιου Αθηνών.

Εμείς στο Νηπιαγωγείο μας, για να τους τιμήσουμε, αναφερθήκαμε στη ζωή τους, στην προσφορά τους στα γράμματα και μάθαμε την παρακάτω προσευχούλα:

Προσευχή για τους τρεις Ιεράρχες

Τα χεράκια μου σταυρώνω,

τη φωνούλα μου υψώνω

και σας παρακαλώ  θερμά,

Ιεράρχες ταπεινά:

Εσείς που είστε οι φωστήρες

και του κόσμου οι σωτήρες

φωτίστε κι έμενα το μικρό

να είμαι  πρώτο στο σχολειό.

Φτιάξαμε και την παρακάτω κατασκευούλα, για να την πάρουν στο σπίτι.

\

Συνεχίσαμε με μία δραστηριότητα βασισμένη πάνω στον πίνακα 'Τα λαικά παιχνίδια" του Νίκου Χατζηκυριάκου Γκίκα.

Παίρνοντας την ιδέα από το βιβλίο της Νίκης Κάντζου :"Ο Ντεντέκτιβ της τέχνης",

έφτιαξα ένα  παζλ με τον πίνακα, με τη  μέθοδο που δείχνει η Νίκη Κάντζου στο βιβλίο της.

 Έφτιαξα ένα μικρό και ένα μεγάλο παζλ. Οπότε είχαμε μικρά και μεγάλα κομμάτια.

                         Αντιστοιχίσαμε τα κομμάτια στους πίνακες που ταιριάζουν.

Μετά από αυτή τη δραστηριότητα, τους έφτιαξα και τους έδωσα το παρακάτω φύλλο εργασίας.

Η Κωνσταντίνα σήμερα μας έφερε αυτό το υπέροχο κουνιστό αλογάκι και η γιαγιά Παγώνα, βρήκε την ευκαιρία να διασκεδάσει λίγο, γιατί πολύ την  κουράζουμε.

 Μας έφερε και αυτές τις υπέροχες μπάμπουσκες που έφερε η γιαγιά της από τη Ρουμανία

                           και αυτή την υπέροχη πορσελάνινη κούκλα.

Τα "Λαικά παιχνίδια" του Νίκου Χατζηκυριάκου Γκίκα

Σήμερα κάναμε τα παλιά  παιχνίδια. Επιμείναμε και πάλι στο διαχωρισμό: Αρχαία χρόνια, παλιά χρόνια, σύγχρονα χρόνια. Παρατηρήσαμε τα παιχνίδια που έχουμε στο νηπιαγωγείο και είδαμε από τι είναι φτιαγμένα.

Είδανε  ΕΔΩ τη συλλογή παλιών παιχνιδιών από το Μουσείο Μπενάκη.

Ασχοληθήκαμε μετά με τον πίνακα του Νίκου Χατζηκυριάκου Γκίκα :  "Τα λαικά παιχνίδια."

Ένα παιδί παρατηρούσε τον πίνακα και τον περιέγραφε στους άλλους.

 Τα παιδιά κλείνανε τα μάτια τους και λέγανε το πρώτο αντικείμενο που θυμόταν από τον πίνακα.
Με τα μάτια κλειστά επίσης, περιέγραφαν ένα αντικείμενο του πίνακα και οι υπόλοιποι προσπαθούσαν να το βρουν.

                              Μετρήσαμε τα αντικείμενα του πίνακα.

 Αφού παρατηρήσαμε πολύ καλά τον πίνακα, αποφασίσαμε να τον αναπαραστήσουμε. Ο καθένας διάλεξε το αντικείμενο του πίνακα που θα ήθελε να είναι. Πήραμε τις θέσεις μας. Και βέβαια πιο ψηλά το αριθμητήριο και μετά η κιθάρα. Πού θα είναι η κιθάρα; Αριστερά η δεξιά  από το αριθμητήριο;

  Ο καθένας έπαιρνε τη θέση του, αφού παρατηρούσε τη θέση του αντικειμένου που αναπαριστούσε στον πίνακα. Μας έλεγε πού ακριβώς στέκεται,σε σχέση με τους άλλους.Μία καλή επανάληψη στις έννοιες του χώρου.

 Τα αντικείμενα του πίνακα, ζωντάνεψαν και γελούσαν, ψιθύριζαν, τραγούδησαν, ήταν λυπημένα, χαρούμενα.

Φτιάξανε το δικό τους πίνακα με ξυλομπογιές και κηρομπογιές.

Επικεντρωθήκαμε στο αριθμητήριο. Τα παιδιά μόνα τους, έφτιαξαν ένα αριθμητήριο μεγάλο, μετρώντας με το χάρακα ίσες αποστάσεις.

Συμπληρώσαμε μετά το αριθμητήριο με μπλε και κίτρινες χάντρες, όπως στον πίνακα. Από το 1 ως το 10.

Στη συνέχεια έφτιαξα και τους έδωσα το παρακάτω φύλλο εργασίας.