Εμείς στην οικογένειά μας είμαστε ευτυχισμένοι μαζί. Το παλαμόσπιτό μας.

Συνεχίζοντας το θέμα της οικογένειας, αποφασίσαμε να το προσεγγίσουμε κάπως διαφορετικά και να εμπλέξουμε και τους γονείς στη διαδικασία.

Κάθε παιδάκι  λοιπόν, πήρε τόσα κομματάκια χαρτόνια, όσα και τα μέλη τη οικογένειάς του. Έπρεπε να σχεδιάσουν και να κόψουν το περίγραμμα των χεριών τους και να τα φέρουν 

Σήμερα το πρωί λοιπόν όλοι τα έφεραν. Και περίμεναν με αγωνία να δουν τι θα κάνουμε.

 Τα άπλωσαν μπροστά τους στο τραπέζι και βγήκαν απίστευτες δραστηριότητες που δεν ήθελαν να σταματήσουν. Πρώτα πρώτα ήταν πολύ χαρούμενα , γιατί ένιωθαν την παρουσία του μπαμπά, της μαμάς, των αδερφών τους. Τα μέτρησαν και τα σύγκριναν με τα κομμάτια παζλ που είχαν βάλει  χθες στο σπιτάκι τους και με τα κουτάκια που είχαν χρωματίσει στο διάγραμμα και είδαν ότι ήταν ο ίδιος αριθμός. Μπορείτε να τα δείτε  

ΕΔΩ

Κάναμε παιχνίδια με τα χρώματα.

Ο καθένας έβαζε τα χέρια του με τη σειρά από το μικρότερο στο μεγαλύτερο και από το μεγαλύτερο στο μικρότερο.

 Προσπαθούσε από το μέγεθος να καταλάβει ποιανού είναι το κάθε χέρι.

έβαζε τοχεράκι του σε κάθε χέρι και παρατηρούσε  τη διαφορά.

Τα έβαζε το ένα μέσα στο άλλο, ανάλογα με το μέγεθος.

 Στο τέλος τα κολλήσαμε.

 Αποφασίσαμε να φτιάξουμε το σπίτι μας.

Πήραν από μία χαρτοσακούλα και ζωγράφισαν πόρτες και παράθυρα.

 Έβαλαν μέσα ένα κομμάτι χαρτί κουζίνας.

 Το κόλλησα με σιλικόνη σε μία βάση από κάνσον.

 Κόλλησαν σκεπούλα.

 Και μετά; Οι παλάμες της οικογένειάς μου πάνω στο σπιτάκι. Γιατί είμαστε

 ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ ΜΑΖΙ.( Για άλλη μία φορά τη λύση μου την έδωσε η φίλη μου η Δέσποινα Παρταλά, όταν έψαχνα έναν τίτλο για το σπίτι).

Νανουρίσματα,γραφήματα και η οικογένειά μου σε ένα αγαπημένο παζλ!!!

Χθες που μιλούσαμε για τη γιαγιά και τον παππού παίξαμε με το τραγούδι  «Ο γερο παππούς». Στη δραματοποίηση που κάναμε και στη συζήτηση, τα παιδιά εξάφρασαν την εξής απορία: «Πώς δεν ξυπνάει ο παππούς, από το τραγούδι που του λένε τα εγγονάκια του;»

«Για ακούστε», τους είπα «το ρυθμό. Με τι μοιάζει;» Κάποια παιδάκια είπαν ότι μοιάζει με τα νανουρίσματα που ακούμε την ώρα του ύπνου. Ξέρουμε τι είναι τα νανουρίσματα; Πότε τα λέμε; Ήξεραν. Και  όλοι σχεδόν είπαν ότι έχουν ένα παιχνίδι στο σπίτι ή μία κουδουνίστρα που παίζει κάποιο νανούρισμα. Συμφωνήσαμε λοιπόν να φέρουμε όλοι από ένα τέτοιο παιχνίδι.

Και φέραμε:

 Ο καθένας μας παρουσίασε το δικό του νανούρισμα και μας είπε τι νιώθει και πιον σκέφτεται όταν το ακούει. όλοι μα όλοι είπαν ότι τους θυμίζει τη μαμά και κάποιοι είπαν ότι τους θυμίζει την κοιλίτσα της μαμάς!!!!

Πήραμε λοιπόν το νανούρισμά μας και ξαπλώσαμε ο ένας δίπλα στον άλλον, όπως όταν είμαστε στην κοιλίτσα της μανούλας. Ακούγαμε τη μουσικούλα του ο καθένας και είχε τα ματάκια του κλειστά.

 Τότε ένα μαγικό πανί τος σκέπασε όλους και η γαλήνη και η ηρεμία μας αγκάλιασε, όπως τότε...

 Όταν η νεραιδούλα της ηρεμίας της τάξης μας ήρθε και μάζεψε το μαγικό της πανί, ένα χαμόγελο ευτυχίας υπήρχε στα προσωπάκια τους.

 Το παιχνίδι και οι δραστηριότητες με τα νανουρίσματα θα συνεχιστούν και αύριο...

Διαβάσαμε το βιβλίο:"Η υπέροχη μαμά μου".

 Ας δούμε τώρα με ένα γράφημα πόσα μέλη έχει η οικογένειά μου. Πόσοι ζουν στο ίδιο σπίτι με μένα.

Τους έφτιαξα αυτό το γράφημα σε Α3 και κολλήσαμε αυτοκόλλητα για να συμβολίσουμε κάθε μέλος της οικογένειας.Ροζ για μένα, πορτοκαλί για τη μαμά, γαλάζιο για το μπαμπά, κίτρινο για τον αδερφό μου, κίτρινο για τη αδερφή μου.

 Ο καθένας έβαζε το σημαδάκι του στο αντίστοιχο κουτάκι και μας μιλούσε για τα μέλη της οκογενειάς του.

Στο τέλος μετρούσε τα σημαδάκια του και έγραφε τον αριθμό.

 Κάποιος ρώτησε: "Κυρία κάνουμε γλώσσα τώρα;" Ομολογώ ότι ξαφνιάστηκα με την ερώτηση ευχάριστα. Τους λέω: "Κανουμε και γλώσσα, και γραφή και μαθηματικά και μαθαίνουμε για τις οικογένειες των συμμαθητών μας. (Περιβάλλον).

 Στο τέλος μετρήσαμε πόσα παιδιά έχουν οικογένειες με 5 μέλη, πόσες με 4 και πόσες  με 3.( Έλειπε η Μυρτώ μας που είναι 7).

Στη συνέχεια πήρα μία ιδέα από το pinterest, και τη συνδύασα με τα πολυαγαπημένα μου παζλ.

Έφτιαξα ένα μεγάλο μαύρο σπίτι (για να είναι πιο εντυπωσιακά τα χαρτάκια παζλ που κολλήσαμε) και κόλλησα τις εικόνες όλων των μελών μιας πανταμελούς οικογένειας, αφού μέχρι τόσα μέλη έχουν οι οικογένειές μας.

Συμφωνήσαμε με τα παιδιά πιο χρώμα θα αντιπροσωπεύει κάθε μέλος κκαι το κολλήσαμε αντίστοιχα.

 Στη συνέχεια, ο καθένας  πήρε το δικό του σπιτάκι και έφτιαξε το δικό του παζλ 
με τα μέλη της οικογένειάς του.Το διασκέδασαν πάρα πολύ.  
Τα αυτοκόλλητα χαρτάκια παζλ μου τα είχε στείλει πέρυσι η φίλη μου  Δέσποινα Παρταλά από  τα Χανιά, ξέροντας την μανία  μου με τα παζλ. 

 Στο τέλος κολλήσαμε ένα αυτοκόλλητο καρδούλα για να γράψουν το όνομά τους, επειδή αγαπάμε την οικογένειά μας.